Twee mannen
Twee mannen. De een vriendelijk, enigszins schuchter en wat afstandelijk. Op beide armen zijn tatoeages zichtbaar. Zijn bruine haar vertoont een flinke grijze uitgroei. Tegenover hem zit zijn taalmaatje, een man met kortgeknipt grijs haar, gekleed in een blauwe broek en trui. Net zo vriendelijk, nieuwsgierig en zoekend naar zijn bijdrage in het gesprek. Sinds zijn pensionering helpt hij mensen met de Nederlandse taal — eerst mensen met een migratieachtergrond, nu deze man uit de Jordaan, die zelf zegt ‘minder scholing te hebben gehad dan zijn moeder.’ Ze herkennen zich in elkaar door het werk dat ze hebben gedaan: de een is internationale vrachtwagenchauffeur en de ander werkte bij de douane.
Voor als ze er straks niet meer is
Douanepapieren vereisten lang niet altijd duidelijke taal—’in andere landen snappen ze het Nederlands toch niet.’ Het werk bracht hem door heel Europa. Altijd zelfstandig geweest, nooit een hand opgehouden, maar in de talige Nederlandse maatschappij lijkt ondersteuning toch nodig om zelfstandig te kunnen blijven. Vooral zijn vrouw drong aan op het zoeken van hulp ‘voor als ze er straks niet meer is’. Via de huisarts kwam hij bij welzijn terecht. Daar werd een taalmaatje geregeld. Samen lezen, grammatica oefenen en praten. ‘Leer ik eindelijk goed die d’s en t’s.’
Hoe kwam dat nu tot stand? De man vertelt: ‘Nou, je mot ‘t gewoon doen. Ik ben zo blij dat ik nu hulp krijg.’ Na een korte stilte komt naar voren dat hij ‘toch wel schaamte moest overwinnen. Die mensen achter het bureau kijken toch mijn leven lang al naar me als iemand die het niet begrijpt.’
Een man die de wereld heeft gezien, waarschijnlijk meer meegemaakt dan menig ander, zich altijd staande heeft gehouden, ook al kon hij zeer beperkt lezen en schrijven.
Een voorbeeld
Een man die zich kwetsbaar durft op te stellen. Een voorbeeld. Want de impact van de ervaring van deze vriendelijke vrachtwagenchauffeur reikt veel verder dan een goede doorverwijzing van de huisarts en een adequate welzijnscoach in de keten van Welzijn op Recept. Hij ervaart de waarde van hulp vragen, weet die beter op eigen kracht te vinden en gaat als het nodig is zijn taalmaatje vragen voor andere vormen van hulp. Als mensen zich herkennen in zijn verhaal, zal ook voor hen hulp vragen vanzelfsprekender worden. Hulp die lang niet altijd door professionals gegeven hoeft te worden, maar ook tot stand kan komen, omdat we elkaar zien in wat we kunnen, nodig hebben en voor elkaar kunnen betekenen.
Over RIGA
RIGA werkt met partners aan een gezonde regio. Een regio waar mensen gezond opgroeien, leven en oud worden. Waar de omgeving gezondheid stimuleert, mensen naar elkaar omkijken en zorg wordt geleverd waar dat nodig is. In deze interviewreeks spreken we met professionals, inwoners en bestuurders uit de regio. Zij vertellen wat er nodig is om de gezonde regio te realiseren en inspireren ons met hun initiatieven.
