Twee dashboards, een piekenplan en één dossier
Om de bevaldrukte in de ziekenhuizen en de regio inzichtelijk te maken, werken Julian en Brechtje aan een dashboard met inzicht in de lange termijn (is er rond de uitgerekende datum plek in het ziekenhuis?) en één voor de korte termijn (is er nu plek in het ziekenhuis voor een bevalling?). Daarnaast zijn zij betrokken bij het piekenplan (het operationaliseren van de dashboards) en het project Eén dossier. Dat doen ze samen met alle stakeholders, waaronder verloskundigen, kraamverzorgers, gynaecologen, planners en de uitvoerende technici.
De lijm in het innovatieproces
Bij ‘geboortezorg’ denk je al gauw aan de bevalling zelf. Het liefst helemaal zoals de zwangere dat heeft gepland en op de plek van haar keuze. Helaas lukt dat niet altijd. Zo kan een geplande ziekenhuisbevalling op het laatste moment verplaatst worden naar een ander ziekenhuis, buiten de regio. Simpelweg omdat er in geen plek is op het moment dat de bevalling begint. Met inzicht in de piekdrukte is het mogelijk om meer grip te krijgen op de bevaldrukte én de beschikbare capaciteit. En precies dat is nodig voor toekomstbestendige geboortezorg in de regio. Brechtje: “We laten de piekdrukte datagedreven zien, in dashboards met informatie uit bestaande bronsystemen. Eerst hebben we ons verdiept in de wensen vanuit de zorg. Daarna hebben we met elkaar gekeken wat er nodig is om het dashboard werkbaar te maken. Vervolgens zijn we met de hele groep gebruikers in gesprek gegaan zodat wij het dashboard toepasbaar kunnen maken en past in ieders werkwijze.” Julian: “Ik zie ons als de lijm in het innovatieproces. Wij zitten tussen de mensen op de werkvloer en de verschillende organisaties met allemaal eigen behoeftes en belangen. Daarin is voor ons iedereen gelijk. We bekijken de problemen en oplossingen echt vanuit de verschillende perspectieven en brengen dat bij elkaar in een visueel inzichtelijk verhaal.”
Julian: “wij hebben als ontwerpers geen enkel belang, wij vinden alleen dat het beter moet. Technologie gaat hierin het verschil maken.”
Niet praten maar doen
Tijdens de gezamenlijke sessie zaten diverse zorgprofessionals voor de eerste keer bij elkaar in een ruimte. Brechtje: “Dat gesprek verliep soms even pittig, maar hierdoor kwam wel alles op tafel. De grote vraag was waarom we nog steeds aan het praten zijn, terwijl we iets moeten doen. Maar wel met elkaar en met hun expertise. Want wij als wij iets bedenken wat niet aansluit, gaat het niet werken.” Julian: “We hebben toen goed kunnen overbrengen dat wij vanuit de TU Delft waarde kunnen toevoegen met technische kennis en expertise, dat er vanuit het RIGA projectondersteuning en financiële hulpmiddelen beschikbaar zijn voor de realisatie en dat DSW blijft meedenken, ook over de financiering en de borging.”
Een resultaat dat gewoon werkt
Gebaseerd op die sessie hebben Julian en Brechtje het proces dat ze zelf voor ogen hadden onder de loep gehouden. Brechtje: “Eerst hebben we van de losse toekomstbeelden die we hadden gemaakt één gezamenlijke toekomstvisie gemaakt.” Julian: “Met de groep hebben we afgesproken dat we het echt gaan doen, wat we doen concreet is, de interventies schaalbaar zijn en dat we samenwerken in een structuur die iedereen zo min mogelijk tijd kost, maar iedereen wel betrokken blijft in het traject. Zo ontstond de mandaatgroep als onderdeel van het besluitvormingsproces. Wij betrekken de groep bij het proces, zij kijken er met hun achterban naar en wij verwerken de feedback. Zo werken we co-creatief naar een resultaat dat gewoon werkt en voor iedereen past. We hebben al meerdere keren groen licht gekregen vanuit de hele mandaatgroep en kunnen ons steeds beter inleven in hun leefwereld waardoor we sneller begrijpen wat wel en wat niet werkt.”
Brechtje: “Omdat we als ontwerpers met een grotere lens kijken, zien we andere oplossingen. Dat geeft een verdiepende laag aan het project. Wij wegen de belangen en behoeftes van de zorg mee in de interventies en in het implementatieproces.”
Een unieke PhD
Brechtje en Julian studeerden beiden Industrieel Ontwerpen gevolgd door de master Strategic Product Design met de specialisatie Medesign. Brechtje is nu ruim een jaar bezig met haar promotietraject gericht op geboortezorg. Vorig jaar zomer dompelde ze zich helemaal onder in de geboortezorg in onze regio en liep ze mee met verloskundigen, gynaecologen en de kraamhulp. “Door die observatiestudies, snap ik beter hoe ze werken en kan ik me inleven in de context. Dat kunnen we gebruiken tijdens de co-creatiesessies.” Julian: “Wij hebben een vrij unieke PhD omdat wij heel erg toegepast meedraaien. We kijken ook op onderzoeksniveau wat er gebeurt en hoe je kan innoveren binnen regionaal verband. Daar halen we ook onderzoeksdata uit die we gebruiken voor publicaties over de vraag hoe design een rol kan spelen in dit soort trajecten.”
Mensen helpen
Julian werkt aan de afronding van zijn promotietraject dat hij deels bij het LUMC doet. “Tijdens mijn studie heb ik veel met de zorg samengewerkt. Ik zag dat zorgprofessionals zich met hart en ziel inzetten om goede patiëntenzorg te leveren, maar tegengewerkt worden door systemen. Tegelijkertijd weten we dat technologie heel veel potentie heeft, technologie die vaak al bestaat en waar we uiteindelijk ook impact mee kunnen maken. Het inspireert mij om erover na te denken hoe die technologieën de zorgprofessionals echt kunnen ondersteunen in hetgeen waar het om gaat: mensen helpen.”
Digitale transformatie en innovatie
Nog voordat RIGA formeel bestond, was Julian binnen de TU Delft bezig met geboortezorg. Hoe werd die link gelegd? “Onze onderzoeksgroep Edison is een programma van Medical Delta en staat onder leiding van Maaike Kleinsman, professor digitale transformatie en innovatie. Geboortezorg is een van de trajecten van Edison. Ik schreef destijds mee aan een Groeifondsaanvraag voor geboortezorg die niet werd gehonoreerd omdat het Groeifonds wordt afgeschaald. DSW was onderdeel van die aanvraag, gecharmeerd van onze aanpak én ze hadden een probleem binnen de geboortezorg. Parallel daaraan begon toen net RIGA te lopen. Onze ideeën en plannen voor de methodiek, hoe we digitale zorg kunnen opschalen en integreren in ons zorgsysteem door middel van designmethodiek lagen al klaar. Dat was het startpunt van het traject en de samenwerking met DSW en uiteindelijk ook met RIGA.”